Κάποτε, όχι πολύ παλιά, στην δεκαετία που διανύουμε, ίσως ήταν η ατάκα περιοδικών, εφημερίδων, εκπομπών, ανθρώπων των media και του lifestyle γενικως. Μιλάμε για το "ευζείν" την καλοζωία και όλα τα συναφή, που δέν είναι άσχημα, αλλά μοιάζουν, για τα χρόνια που έρχονται και για τις γενιες που θα περάσουν, λίγο δύσκολο να τα ζήσουμε στην Ελλάδα ξανά και σύντομα. Γιατί μην νομίζετε, υπήρχε μια περίοδο "καλοπέρασης", εικονικής μέν, είτε με δάνεια, είτε με κάρτες, είτε με επενδύσεις χωρίς αύριο, όλοι ζήσαμε λίγο την "ανάπτυξη" αλλά και το ευζείν!

Στην Ελλάδα του 2010, με μέτρα λιτότητας και περικοπές που δέν έχουν ξαναγίνει έχουμε μπεί σε μια περίοδο που μας "επιβάλλεται" να ζήσουμε με λιγότερα, χωρίς το "περιττό", και μονάχα με το απαραίτητο. Θα μου πείτε ποιος ορίζει τι είναι περιττό και τι απαραίτητο;

Πολλές φορες το περιττό/απαραίτητο επιβάλλεται με το τρόπο του, με διαφημίσει μεσω τηλεόρασης, εφημερίδων και τα τελευταία χρόνια μέσω του Internet, και κάθε φορα ο καθένας διαλέγει τι είναι το ένα και τι το άλλο. Απαραίτητο για κάποιον μπορεί να είναι περιττό για κάποιον άλλο, και το αντίστροφο. Ποιος όμως το αρίζει;

Ο καθένας μπορεί μόνος του, αλλά αλήθεια μπορεί όταν δεν έχει πλέον την αγοραστική δύναμη να το κάνει; Μήπως το απαραίτητο ...τείνει να γίνεται περιττό με την μείωση της δύναμης αυτής και όλα όσα θεωρούσαμε κεκτημένα, γίνηκαν πολύ απλά περιττά...έτσι απλά;

Με συντάξεις να μειώνονται, παροχές να περικόβονται, μισθοί να μειώνονται, η ανεργία καλπάζουσα, ο τουρισμός να κλωνίζεται, και με την δημόσια εικόνα της Ελλάδος να έχει φθαρεί ολίγον τι με όλα αυτά τα σενάρια και τα αρνητικά άρθρα απο το εξωτερικό δέν φαίνεται κατι ευοίωνο σύντομα στον ορίζοντα ...εκτός και άν ...που έλεγαν παλιά....εκτός και άν. Η κρίση είναι Παγκόσμιας μην ξεχνιόμαστε, πλήττει αρκετούς ανθρώπους παγκοσμίως και όχι μόνο στην Ελλάδα.

Σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει μείωση στον τουρισμό, αυτό φαίνεται και στην χώρα μας. Ο τουρισμός είναι απο μόνος του ένα είδος πολυτελείας, αποτελεί στοιχείο-κριτήριο του ευ-ζείν, μπορεί να θεωρείται αναγκαίο υποχρεωτικό κάθε χρόνο, μια άδεια απο την εργασία, συνδυασμένη με απόδραση, τουρισμό, ήταν και είναι η προσμονή για κάθε άνθρωπο μια φορά το χρόνο τουλάχιστον, ίσως να αρχίσει να γίνεται είδος πολυτελείας, ίσως οι πρώτες περικοπές του οικογενειακού προυπολογισμού ξεκινούν απο εκεί...λιγότερες μέρες διακοπές-τουρισμός...λιγότερο ευ-ζείν;

Μακάρι να ήταν αυτό το μείον -ο τουρισμός, οι διακοπές- μόνο ...υπάρχουν πολύ περισσότερα που όπως φαίνεται αρχίζουν να στερούνται όλο και ποιό πολλοί για την εξυγίανση του δημοσίου χρέους ...μακάρι να ευ-τυχήσουμε να δούμε καλύτερες μέρες.

Το ευ-ζείν ίσως δέν είναι το πάν, πρώτα είναι το ζείν και μετά το "ευ"...ευ-πράττειν πρώτα και μετά ευ-ζείν!